• Συνταρακτικός Οιδίποδας ο Λιγνάδης

    7:42 μμ, Κυριακή 14 Ιουλ 2019 7:42 μμ, Κυριακή 14 Ιουλ 2019

    ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΑΤΖΕΝΤΑ

    Του ΒΑΣΙΛΗ ΜΠΟΥΖΙΩΤΗ

    Μετράει πολλές και ισχυρότατες νίκες στο θέατρο ο χαρισματικός Δημήτρης Λιγνάδης και μας έχει... κλέψει κατά καιρούς με πολλές σημαντικές ερμηνείες του. Αυτή όμως που ήρθε τώρα με τον Οιδίποδα Τύραννο είναι η πιο άρτια, η πιο σπουδαία του. Ένας πλήρης Πρωταγωνιστής σε μια συναρπαστική νίκη. Με κύρος, με ακρίβεια, με μέτρο ζηλευτό, με δεινότητα ο Λιγνάδης «γίνεται» ο Οιδίποδας και καθηλώνει το κοινό, που στο τέλος τον αποθεώνει όπως έγινε στην χθεσινή sold out παράσταση του «Οιδίποδα Τυράννου» στην Επίδαυρο.

    Όρθιος τον χειροκροτούσε ο κόσμος φωνάζοντάς του μπράβο φέρνοντάς τον ξανά και ξανά στη σκηνή-σαν ένα μεγάλο, από καρδιάς ,ευχαριστώ για την τόσο σπουδαία καταβύθισή του στον τραγικό ήρωα του Σοφοκλή. Κι εκείνος,με δάκρυα στα μάτια, να υποκλίνεται στην τόση αγάπη και στα τόσα ηχηρά μπράβο. Υποδειγματική ερμηνεία μιας υποδειγματικής παράστασης που φώτισε το αριστουργηματικό έργο του Σοφοκλή με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.Ο Λιγνάδης από τη σκηνή που μαθαίνει την τραγική αλήθεια για τον Οιδίποδά του, σπάει σε κομμάτια όπως το καμωμένο από πηλό μωρό που ήταν κάποτε Κομματιάζεται-σπάει-θρύψαλα γίνεται. Πονάει και ολοφύρεται.Έχει δείξει τόλμη πριν, έχει γίνει σκληρός,έχει απαιτήσει να βρει την όποια αλήθεια κι όταν πια έχει καταλάβει πια τι έχει συμβεί,δεν σταματά. Στο Μην ψάχνεις άλλο δεν σταματά και φτάνει στην τεράστια ήττα που τον συνθλίβει! Η σκηνή του θρήνου του λίγο πριν πέσει η αυλαία,θα με ακολουθεί πάντα.Και γενικότερα θεωρώ πως ο δικός του Οιδίποδας θα μας ακολουθεί για χρόνια και θα’ναι ένα σημαντικό κομμάτι του θησαυρού του και του δικού μας θεατρικού θησαυρού.

    ΕΚΑΝΑ λόγο για την υποδειγματική ερμηνεία του Λιγνάδη σε ένα υποδειγματικό ανέβασμα του έργου. Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης πετυχαίνει και αυτός μια ισχυρή «νίκη»με την αληθινά εμπνευσμένη σκηνοθετική δουλειά του. Σεβόμενος απόλυτα το αρχαίο δράμα που έχει υπηρετήσει ζηλευτά ως ηθοποιός, έφτιαξε μια παράσταση που φωτίζει τον ακριβό λόγο του ποιητή-έξοχη η μετάφραση του Γιάννη Λιγνάδη αποτέλεσε ένα μεγάλο άσσο της δουλειάς.

    Λιτή,δωρική,καθαρών γραμμών η παράστασή του δεν είχε ανάγκη από την όποια... σκηνοθετίτιδα μας ταλαιπωρεί τα τελευταία χρόνια.Ούτε «πείραξε», ούτε «κακοποίησε»το έργο,όπως κάνουν όσοι δεν ξέρουν πως να διαχειριστούν τέτοια διαμάντια. Έσκυψε πάνω του με απόλυτο σεβασμό,με έμπνευση,αγάπη, προσοχή και έστησε μια ζηλευτή παράσταση,με επιμονή στην ουσία του. Τι σημαντικό που είναι να μένει κανείς στην ουσία-ο Μαρκουλάκης κέρδισε μεγάλη νίκη αποθεώνοντάς την. Με «όπλα»του το ποιητικό κείμενο,τον Λιγνάδη Οιδίποδα,την Αμαλία Μουτούση Ιοκάστη και μια αγκαλιά ηθοποιών σε γερές επιδόσεις μας έκανε ένα πολύτιμο «δώρο»! Ο «Οιδίποδάς»του ανοίγει το δρόμο για νέες αναμετρήσεις του με το αρχαίο δράμα που τις περιμένουμε με λαχτάρα κι ανυπομονησία...

    Το έργο...

    Το τελειότερο έργο του Σοφοκλή και κατά γενική ομολογία η πλέον υποδειγματική αρχαία τραγωδία ξεκινά με ένα μυστήριο. Η πόλη της Θήβας πλήττεται από λοιμό και ο βασιλιάς Οιδίποδας ζητά να εξακριβώσει τον λόγο. Ο χρησμός του Απόλλωνα παραγγέλνει ότι για να καθαρίσει η πόλη πρέπει πρώτα να τιμωρηθεί ο φόνος του Λάιου. Ο βασιλιάς αποφασίζει να εξιχνιάσει το αίνιγμα και ξετυλίγει ένα κουβάρι φρικτών αποκαλύψεων που τον οδηγεί στον απόλυτο όλεθρο…

    Αρωγοί του σε αυτό το κερδισμένο στοίχημα είναι ο Μίνως Μάτσας που έντυσε με έξοχες μουσικές την παράσταση-η μουσική του έχει πρωταγωνιστικό και σημαντικό ρόλο στη δουλειά-,η Κική Μπάκα που κίνησε άψογα τους ηθοποιούς και τον χορό,ο Αλέκος Γιάνναρος που φώτισε άψογα τα επί σκηνής δρώμενα,ο Πάρις Μέξης που έστησε το λιτό σκηνικό κι έφτιαξε τα κοστούμια-ειδικά αυτό της Ιοκάστης είναι υπέροχο.Ξεχωριστά να αναφέρουμε τη συμβολή τόσο της Δήμητρας Δερμιτζάκης όσο και της Έλενας Σκουλά που ήταν βοηθοί του στο απαιτητικό στοίχημά του

    Η σπουδαία Αμαλία Μουτούση με την τεράστια πείρα στο αρχαίο δράμα και τις συγκλονιστικές ερμηνείες της σε αυτό, «γίνεται»η Ιοκάστη.Σπάνια ηθοποιός,μια μονάδα πολύτιμη στα θεατρικά πράγματά μας,κεντά στον ρόλο της με τρόπο που δεν μπορείς να αποσπάσεις τα μάτια σου από εκείνη.Την ώρα που η Ιοκάστη ντιλαμβάνεται την τραγική αλήθεια,πάλλεται, σφαδάζει με ήχους που ακουμπούν την καρδιά.Η αγκαλιά της με τον Οιδίποδα-Λιγνάδη όπου κι οι δύο στάζουν πόνο,είναι έξοχη.Η μεγαλειώδης σκηνή της όμως είναι αυτή που προχωρά προς το παλάτι για να δώσει ένα τέλος στο δράμα της.Λύνει τα μαλλιά της,με όλο της το είναι να συνθλίβεται από τον σπαραγμό και χάνεται αθόρυβα...Τι σπουδαία ηθοποιός και τι εντυπωσιακή η «χημεία»της με τον Λιγνάδη-σαν να έπαιζαν χρόνια μαζί...

    ΕΞΟΧΟΣ ο Νίκος Χατζόπουλος στον Κρέοντα,άψογος ο Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης στον Τειρεσία,εξαιρετικοί ο Γιώργος Ζιόβας[Άγγελος],ο Γιώργος Ψυχογιός[Θεράπων]και ο Νικόλας Χανακούλης[Εξάγγελος]. Ξεχωριστή αναφορά πρέπει να κάνω στους δέκα προικισμένους ηθοποιούς του Χορού, που αποτέλεσαν ένα μεγάλο άσσο για την παράσταση.Ο λόγος για τους Γιωργή Τσουρή,Δημήτρη Γεωργαλά, Δημήτρη Καραβιώτη,Μιχάλη Αφολαγιάν, Δημήτρη Μαύρο,Γιάννη Πολιτάκη,Βαγγέλη Ψωμά, Κώστα Κοράκη,Αλκιβιάδη Μαγγόνα,Βασίλη Παπαδημητρίου που δούλεψαν σκληρά και με πίστη,πετυχαίνοντας ένα άψογο αποτέλεσμα.

    σχολίασε κι εσύ
    σχετικά άρθρα